Ο καθρέφτης των σχέσεων

Ένας καθρέφτης δημιουργεί είδωλα, πιστά αντίγραφα, αυτού που καθρεφτίζεται. Έτσι μπορούμε να είμαστε γνώστες της εικόνας που δίνουμε στους άλλους. Το πώς είμαστε ντυμένοι, περνά πρώτα από τον δικό μας έλεγχο μπροστά στον καθρέφτη. Μπορούμε να χαρούμε ένα όμορφο σύνολο ή να διορθώσουμε τυχόν ατέλειες. Μπορούμε να δούμε το λεκέ που ξέφυγε στο πλύσιμο και το σιδέρωμα. Μπορούμε να δούμε το κουμπί που λείπει και πολλές άλλες λεπτομέρειες.

Ο καθρέφτης όμως δουλεύει στο βασίλειο του ορατού. Δεν μπορεί να μας δείξει τίποτα από τη συμπεριφορά μας και το χαρακτήρα μας. Το ότι είναι κάποιος εγωιστής, δύσκολα διακρίνεται από τον ίδιο. Το ίδιο δύσκολα αποκτά κανείς επίγνωση ότι είναι πολυλογάς, ισχυρογνώμον, τσιγκούνης κ.λ.π. Εξ ίσου δύσκολα μπορεί κανείς να διακρίνει και τις αρετές του. Το ερώτημα που προκύπτει είναι: υπάρχει ένας καθρέφτης που να δημιουργεί είδωλα του χαρακτήρα μας και της συμπεριφοράς μας;

Ατομικό έναντι Συλλογικού

Την εποχή που οι άνθρωποι ήταν κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες ζούσαν σε μικρές ομάδες 20-30 ατόμων. Η επιβίωση της ομάδας ήταν το ζητούμενο. Άγρια θηρία, έλλειψη τροφής, επιθέσεις από άλλες ομάδες, φυσικές καταστροφές απειλούσαν την ύπαρξη της ομάδας. Με αυτές τις συνθήκες απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβίωση ήταν η απόλυτη συνοχή της ομάδας. Η μονάδα ήταν αναπόσπαστο μέρος του όλου. Ο θάνατος της μονάδας εκτιμιόνταν με κριτήριο την ζημιά στην ομάδα. Τα άτομα θυσιάζονταν για την ομάδα. Το συλλογικό δέσποζε του ατομικού.

Μιά φορά ακόμα Περί Τεμπελιάς

Περί Τεμπελιάς μπορείτε να διαβάσετε και εδώ.

Ορισμός του τεμπέλη

Ο τεμπέλης δεν κάνει τίποτα, έτσι δεν λέμε;  Ο τεμπέλης τεμπελιάζει, είναι αραχτός. Τι κάνει όμως ένας τεμπέλης όταν δεν κάνει τίποτα;

Το «κάνει» μπορεί να αναφέρεται στο τώρα, στη στιγμή, αλλά μπορεί   να αναφέρεται και σε μια μικρή η μεγάλη χρονική περίοδο. Όταν κάποιος δεν κάνει τίποτα σε κάποια χρονική στιγμή, ή έστω για μια μικρή χρονική περίοδο, μπορεί, άραγε, να χαρακτηρισθεί τεμπέλης; Η ανάπαυλα από κάτι που κάνουμε φυσικά και δεν είναι τεμπελιά.

Η απραξία για μια μεγάλη χρονική περίοδο, πάλι δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί τεμπελιά. Ο κάθε άνθρωπος «χρειάζεται το χρόνο του» σε κάποιες φάσεις της ζωής του.

Το βλέπω αλλά τι να κάνω;

Αφορμή για το σημερινό δημοσίευμα είναι ένα ρηξικέλευθο άρθρο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Είναι ένα μακροσκελές άρθρο σχετικά με την παραίτηση ενός αναπληρωτή καθηγητή σε ΕΠΑΛ. Ο καθηγητής περιγράφει μία απαράδεκτη  κατάσταση σε ένα ΕΠΑΛ που κλήθηκε να διδάξει, και η οποία των οδήγησε σε παραίτηση. Σε μια παραίτηση που όπως γράφει ο ίδιος:

«Για μένα η παραίτηση είναι μία καταστροφή, τόσο από πλευράς σταδιοδρομίας όσο και οικονομικά. Για δύο χρόνια τιμωρούμαι μένοντας εκτός σχολείων. Ο αναπληρωτής που παραιτείται δεν δικαιούται ούτε επίδομα ανεργίας. Μένω για δύο χρόνια εκτός
μοριοδότησης. Το σημαντικότερο είναι ότι απομακρύνομαι από ένα λειτούργημα που αγαπώ.»

Είναι η Πληροφορία Γνώση;

Η πληροφορία είναι μια έννοια που, αν αναζητήσετε την ερμηνεία της, θα κολυμπήσετε σε βαθιά νερά. Δεν υπάρχει ένας σαφής και ακριβής ορισμός. Η έννοια, ανάλογα με το επιστημονικό πεδίο ή το χώρο στον οποίο χρησιμοποιείται, αποκτά διαφορετική σημασία. Ωστόσο στην καθημερινή της χρήση η έννοια της Πληροφορίας μπορεί να προσδιορισθεί με έναν από τους παρακάτω ορισμούς ή και με τους τρείς διαβάζοντας τον καθένα συμπληρωματικά ως προς τους άλλους

     Γνώση που αφορά πράγματα όπως πράξεις, έννοιες, αντικείμενα, γεγονότα, ιδέες ή διεργασίες που μέσα σε συγκεκριμένο κείμενο έχουν μια ιδιαίτερη σημασία (στο σχολικό βιβλίο Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον)

Πληροφορία: 1) Κάθε στοιχείο που έχει ενδιαφέρον για κάποιον, που θα ήθελε κάποιος να το γνωρίζει, ειδικότερα οτιδήποτε ασυνήθιστο, μη κοινότοπο ή προσδοκώμενο λέγεται σε κάποιον. 2) Κάθε στοιχείο που μεταδίδεται από μια πηγή (μέσο ενημέρωσης κτλ.) σε κάποιον δέκτη, κάθε ενημερωτικό στοιχείο. 3) Το περιεχόμενο των σημάτων που διαβιβάζονται μέσω των διαφόρων μέσων επικοινωνίας και ενημέρώσες (τηλέφωνο, τηλεόραση κτλ. (ΓΕΩΡΓΙΟΣ Δ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ, Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας)

Το Όλον και τα Μέρη

Ο τίτλος του άρθρου παραπέμπει σε μακροσκελείς αναλύσεις. Από μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο σταχυολογώ τα παρακάτω.

Ο Ντέιβιντ Μπόμ στη συνέντευξη αυτή αναφέρεται στο Όλον και τα Μέρη, αλλά όχι μόνο σ’ αυτό. Θίγει και πολλά άλλα ζητήματα από τη Φυσική μέχρι την Κοινωνία, την Οικολογία, τη συνείδηση κ.λ.π. Η συνέντευξη διαρκεί 48:30 λεπτά και είναι άκρως ενδιαφέρουσα.

Ο Δ. Ν. Μαρωνίτης σε άρθρο του στο Βήμα μιλάει για το Όλον (αναφέροντας σαν όλο τη Ιλιάδα) και τα μέρη (αποσπάσματα) με βάση τη μετάφραση. Επίσης πολύ ενδιαφέρουσα προβολή του Όλου με τα Μέρη του.

Η ταχύτητα της σκέψης

Μπορούμε να μετρήσουμε την ταχύτητα της σκέψης; Στην έννοια της ταχύτητας υπεισέρχονται δύο μεγέθη: η μετατόπιση και ο χρόνος. Απ’ τη βασική μας εκπαίδευση μαθαίνουμε ότι η ταχύτητα ορίζεται σαν ο πηλίκο της μετατόπισης δια του αντίστοιχου χρόνου

  Για να μετρήσουμε, λοιπόν, την ταχύτητα πρέπει να μετρήσουμε την μετατόπιση (Δs) και τον αντίστοιχο χρόνο (Δt). Ποια είναι η μετατόπιση στη περίπτωση της σκέψης; Τι μετατοπίζεται και κατά πόσο; Σε τι χρόνο συμβαίνει αυτό;

Κατά τη διαδικασία της σκέψης αυτό που μετατοπίζεται είναι ενέργεια κατά μήκος του νευράξονα των νευρώνων, η οποία με τη σειρά της προκαλεί εκφόρτιση των νευρώνων και με τη βοήθεια των νευροδιαβιβαστών προκαλεί ενεργοποίηση άλλων νευρώνων και τελικά ένα σύνολο νευρώνων ενεργοποιείται και μας δίνει σκέψη.